چشم به انتظار تو نشستم

عجیب ناتوانم امروز ...

حتی قدرت روی پا ایستادن هم ندارم

این خودکار هم عجب سنگین بوده و نمی دانستم

دلم می خواهد فریاد بزنم

ولی توان این را هم ندارم

توان گریستن نیز ....

هنوز چشم به راهت نشستم

روزي كه پيك مرگ مرا ميبرد به گور من

شب چراغ عشق تو را نيز مي برم

 عشق تو نور عشق تو عشق بزرگ تواست

خورشيد جاوداني دنياي ديگرم

سلام

هنوز هم انتظار تونشستم

گفته بودی:که چرامحوتماشای منی؟آنچنان مات که یکدم مژه برهم نزنی

مژه بر هم نزنم تا که ز دستم نرود ناز چشم تو بقدر مژه بر هم زدنی

عشق در لحظه پديد مي آيد و دوست داشتن در امتداد زمان

هنوز چشم به راهت نشستم

یادت هست که گفتی دوستت دارم .

 سرم رو پایین انداختم و گفتم نظر لطفته.

سرم روبالا اوردی و توچشمام نگاه کردی و بهم گفتی:

 نظرلطفم نیست. نظر دلمه.

تکراراون نگاه نافذواون جمله که هیچ وقت برام تکرار نمیشه

باعث شد که دل من هم صاحب نظر بشه.

و منو مجبور کرد که بهت بگم:

من هم دوستت دارم.

مگه تو بهم نگفته بودی " دوستت دارم؟"

مگه من هم دوستت نداشتم؟

پس چرا حالا تنها هم آغوش من یاد توست؟

یکی از ما دو تا دروغ می گفت...

ولی هنوز همانقدر برایم عزیز هستی

خوبی نمی دونی چقد ردلم برات تنگ شده خیلی زیاد به اندازه ی فاصله های که بینمون

 هست .به قشنگی حسی که داریم .روزی که حرف از رفتن شد دلم شکست . راستش روز

اول که با هم آشنا شدیم من به شخصه فکر نمی کردم اینقد ربهت نزدیک بشم انقدر که موقع

 رفتنت دلم برات بگیره و اشک هام بدرقه ی راه درازی بشن که باعث دلتنگی هامون بشه .چقدر  روزهایی که با  هم بودیم و حرف می زدیم می خندیدیم

زیبا بود و دوست داشتنی .صدای خنده ای تو تو ی گوشم می پیچه شاید بخندی به حرفم

چون من صدای خنده ای تو رو نشنیدم ولی حسش کردم با تمام احساسم و وجودم .وای

روزهای دارز تابستون و دلتنگی و انتظار .گرما و  بی کسی کسالت .دارم از دوریت

 داغون می شم .تنها نوشته های گاه وبی گاهت هست که امید وار نگهم می داره و تحمل

این روزهای تلخ رو برام آسون می کنه .زیاد مزاحمت نمی شم امیدوارم که موفق باشی و

خوشحال .

به یادم باش

دوست دارم

چشم به راهت هستمoffshore

سلام چشم به راهت نشستم

تنها یک برگ مانده بود

                             درخت گفت

                                        « منتظرت می مانم ! »

                              برگ گفت :

                                        « تا بهار خداحافظ ! »

بهار شد

ولی درخت

           میان آن همه برگ

                             دوستش را

                                       فراموش کرده بود  ..

سلام چشم به راهت نشستم

از لمس صدايت

            به لرزه در مي آيند

                                 تارهاي وجودم  ..

ترانه اي بخوان

                آهنگت مي شوم

تا وا داريم به رقص 

                                   جهان را …